Preto de 15.000 persoas reuníronse nas seis galas que tiveron lugar, dúas delas no Jamal Abdenasser Theatre de Nablus. Outras dúas na Comunidade Armenia e na Comunidade Africana de Xerusalén, no Palestinian National Theatre de Xerusalén e no Cultural Palace de Ramala. En cada unha das galas, das que todos gozamos, non faltaron as palabras de agradecemento, o sorriso dos nenos, nenas, mozas e mozos, adultos e como non, en cada unha delas coreouse ao unísono o xa coñecido berro de todos os pallasos do mundo pola liberdade de Palestina “Mashi trasi que trasi”.

O Festival chegou a dez hospitais coa súa vestimenta de pallaso, os seus zapatos grandes, cargado de narices vermellos, globos, música, malabares, maxia, pompas de xabón. A misión cumpriuse, risas e osíxeno para enfermeiros, médicos, equipo de administración, pais e como non para os nenos, para as nenas e para as persoas maiores necesitadas desa maxia e desa enerxía sandadora no seu camiño.

Doce escolas comezaron o ano con pallasos nos seus centros, enchemos os campos de futbol con mazas, con chapeus, coa roda alemá, con campaníñas de música e sobre todo enchemos as escolas de alegría e máis dun milleiro de risas por espectáculo, misión cumprida. Sete campos de refuxiados, como Al-Amari en Ramala, abriron as súas portas a máis de 12 compañías de artistas que se entregaron ao seu público en corpo e alma. Zonas tan pobre e maltratadas como a zona chamada TYO de Nablus non faltou na axenda dos artistas do Festiclown Palestina. 

O Festiclown en cifras e risas

O Festiclown Palestina conseguiu Cirkocupar cada día, no seu paso por Xerusalén, ás cinco da tarde a coñecida e emblemática Damasco’s Gate con máis de 4000 persoas de público. O boca a boca fixo que Damasco’s Gate se convertese nun anfiteatro natural e revindicativo.

Leváronse a cabo dúas accións contra o Muro, o lugar elixido a zona palestina do Muro de Calquilia. Máis de 20 compañías internacionais (España, Arxentina, Chile, Estados Unidos, Portugal e Palestina...) manifestaron o seu desacordo con este innombrable Muro que separa almas e coarta a vida de moitas familias que viven baixo a incerteza de facer unha vida cotiá. En devanditas accións naceu no Festiclown Palestina un novo movemento “ARTIST AGAINST THE WALL”.

Ademais, o Festiclown Palestina quere agradecer o apoio mediático que tivo ao longo das dúas semanas, tres roldas de prensa, ducias de entrevistas, publicacións na prensa rusa, venezolana, española...

50 artistas e 100 actuacións deixan unha nova semente de circo en Palestina reforzada polas 60 horas de formación, ducia de workshops de clown, risoterapia, acrobacias, malabares e aéreos. Devanditos workshops terán lugar na segunda etapa do Festiclown do 12 ao 15 de setembro, garantindo a continuidade deste proxecto no vindeiros anos mentres dure esta xenocida ocupación militar.

A maxia das galas

En todas e cada unha das galas que tiveron lugar nas cidades de Nablus, Xerusalén e Ramala, Iván prado, director do Festiclown compartía, coas seguintes palabras, os motivos de estar nestas terras: “Vimos traervos unha mensaxe ao pobo palestino en nome de todos os pallasos do mundo: non estades sós. E máis pronto que tarde coa unión de todos os pobos do mundo, construiremos a liberdade en Palestina para que os nenos e as nenas teñan dereito a rir libremente cada un dos días da súa vida”.

Ao finalizar, os artistas e o equipo do Festiclown Palestina chamaban ao público a subirse ao escenario para abrazarse e bailar. Momentos inesquecibles son moitos, hai veces que as palabras non son suficientes para transmitir o que sentimos. Levamos moito máis do que deixamos, o pobo palestino deunos todo o que ten: un exemplo de dignidade e humanidade.

O Festiclown Palestina tivo cheo absoluto na maioría das súas actuacións, actuacións que tiveron lugar na Comunidade Armenia de Xerusalén, cun agradecemento absoluto por devandita Comunidade xa que, segundo eles mesmos, atópanse esquecidos nesta parte do mundo; na Comunidade Africana de Xerusalén, con nenos de catro anos que se facían cargo dos seus hermanitos máis pequenos, ningún deles querían perderse a maxia dos pallasos e menos aínda que lla perdesen os seus irmáns. A chamada está feita: seres humanos de todo o mundo, unídevos para tombar xuntos o muro da inxustiza.