O presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz (SGEP) ven de publicar en castelán o libro "La paz como cultura: fuentes y recursos de una pedagogía para la paz", con información últil sobre a educación para convivencia e a paz.

Desde hai uns anos, periodicamente, os medios fanse eco en grandes titulares de estatísticas, cifras, porcentaxes sobre os rapaces e rapazas que non son quen de acadar o nivel de rendemento medio para a súa idade na escola ou no instituto. Estamos a referirnos, polo tanto, a resultados académicos, ás calificacións, ou o que é o mesmo, a suspensos, en terminoloxía máis popular. Tamén falamos de mozos e mozas que abandonan o ensino obrigatorio sen a titulación axeitada para a súa idade, é dicir, aqueles que non acadan o título académico mínimo no remate da Educación Secundaria Obrigatoria (ESO), nada menos que despois de cursar dez cursos escolares, e a quen culaificamos, sen rubor, como persoas “fracasadas”.

A orixe última da celebración do FORO 2010 en Santiago de Compostela está no 25 Aniversario do Seminario Galego de Educación para a Paz (1985-2010). Cando empezamos a pensar en como facer esta conmemoración optamos entre mirar para nós mesmos (un libro de homenaxe, un documental, un acto laudatorio con intelectuais, artistas, amigas e amigos), é dicir, unha autofelicitación, ou pensar en organizar algo cara a fora, por exemplo, un evento de relevo internacional coas entidades que traballan, como a nós, pola cultura da paz, e desde a perspectiva de iniciar un proceso que sacara a cada organización do seu ensimismamento natural e consorciar algo cooperativamente que fose significativo.

Manuel Dios Diz