Este é o espazo de análise e opinión de AGARESO.
Nacín en Vigo o 7 de agosto de 1976. No ano 2000 comecei a miña carreira como xornalista, sempre ligado aos medios impresos, ata que no 2008 din un xiro co Máster en Xornalismo Dixital da Universitat Oberta de Catalunya (UOC). Dende entón desenvolvo o meu traballo no eido dixital. Son redactor, columnista, community manager, delegado en Madrid e responsábel da Área Dixital e Xestión de Contidos de AGARESO, labor que compaxino coa miña actividade en internet a través do meu blog e redes sociais, e con traballos para distintas empresas públicas e privadas no eido dixital e en medios tradicionais. Tras incorporar no ano 2009 a AGARESO ao mundo 2.0 das redes sociais, en 2010 completei a renovación dixital da ONGD dirixindo a creación e o lanzamento desta web na que me aloxo, que estreamos o 30 de setembro dese mesmo ano. Coido que son un xornalista analóxico que dixitaliza información, un xornalista dixital cunha vida analóxica e membro dunha especie analóxica en vías de extinción dixital. Ou talvez todo o contrario.
Ver elementos ...
Residente en Caracas, Venezuela. Galardoado co Premio Nacional de Xornalismo Ambiental 2009 pola Fundación Kathy Phelps, Estudos de Comunicación Social na Universidade Católica Cecilio Acosta e Publicidade no Instituto Universitario de Novas Profesións. Idiomas: inglés en Canoga Park High Schooll LA (California), italiano na Universidade de Los Andes. Xefe de Medios en Caracas do Movemento Ecolóxico de Venezuela, con experiencia laboral como publicista, comunicador social en CMT, Televen, Fe e Alegría.
Ver elementos ...
O desastre humano do cárcere de Comayagua, en pleno corazón de Honduras, é froito dunha falta de "todo" no cumprimento dos Dereitos Humanos. A cifra podería acariñar os catro centenares de mortos atrapados nun incendio dun centro penal que, polas características coñecidas, máis ben representaría aos presidios de outrora. Un espazo de reclusión convertido nunha rateira mortal ante a ausencia manifesta de responsabilidade gobernamental, administrativa e profesional.
Parece que estamos condenados –irremisiblemente- a vivir reformas (ou contrarreformas) educativas cada vez que se produce un cambio de goberno. Nisto somos únicos. Con acordo ou sen el, poñemos todo patas arriba: contidos, organización, obxectivos, materias, denominacións, estrutura... ¡cada dous anos e medio!. Unha cifra de marca. Resulta difícil atopar algo similar no mundo. Parece delirante, unha auténtica maquinación para tolear ó alumnado, pais e nais, profesorado, en definitiva, a toda a comunidade educativa.
Son xa moitos anos. Moitas cousas teñen cambiado desde 1985, cando empezamos a promover a celebración nas aulas galegas do Día Escolar pola Paz. Tiñamos pelo. Menos anos. A mesma ilusión.
O blog Referencias analiza o uso perverso que se está a realizar dun modelo que garante necesidades tan básicas para o desenvolvemento individual e colectivo como a sanidade, educación ou servizos sociais.
Son xa moitos anos. Moitas cousas teñen cambiado desde 1985, cando empezamos a promover a celebración nas aulas galegas do Día Escolar pola Paz. Tiñamos pelo. Menos anos. A mesma ilusión.
Foi un encargo por vía remota. Os responsables da IV Convención Anual da ONGD Agareso solicítanllo ao director do centro penitenciario e este, á súa vez, acaba delegando, a devandita petición, nun dos educadores sociais dos módulos máis exemplares do Centro Penitenciario da Lama (Pontevedra).
hola que requicitos nesecito para ayudar.
me comentaron que utilizan…
soy de Peru pero estoy, agradecido por la buena informacion…
Muy bueno!!!
pues ami me gusta mucho k le quiten probecho y…
hola soy lilia , quiero saber si me pueden dar…
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-NonComercial-SenObraDerivada 3.0 Unported de Creative Commons
Icons by http://dryicons.com
Powered by Joomla | Proxecto web de AB Serveis Tecnològics
