"Un reportero comprometido es algo más que una imagen o un millar de palabras. Es un enviado especial a una sociedad del futuro aliada con la esperanza"
El Análisis Reflexións. Manuel Dios Vienen tiempos oscuros
Viernes 03 de Febrero de 2012 12:30

Vienen tiempos oscuros Destacado

por Manuel Dios Diz
Vota este articulo
(0 votos)

Parece que estamos condenados “irremisiblemente” a vivir reformas (o contrarreformas) educativas cada vez que se produce un cambio de gobierno. En esto somos únicos. Con acuerdo o sin él, ponemos todo patas arriba: contenidos, organización, objetivos, materias, denominaciones, estructura... ¡cada dos años y medio!. Una cifra de marca. Resulta difícil encontrar algo similar en el mundo.  Parece delirante, una auténtica intriga para enloquecer al alumnado, padres y madres, profesorado, en definitiva, a toda la comunidad educativa.

José Ignacio Wert, el nuevo ministro de educación, no quiere pasar por menos, quizás ya para entrar en el Guinness de los récords en reformas educativas.

Aunque no presenta una ley nueva, en la practica, estamos delante de cambios sustanciales que afectarán de manera profunda a todo el sistema. No quiero ahora analizar las reformas anunciadas por el ministro en la Comisión de Educación del Congreso de los Diputados. Tiempo habrá. Me limitaré a hacer algunas reflexiones sobre la decisión de suprimir la materia de Educación para la Ciudadanía y los Derechos Humanos. Por cierto, por que olvidamos esta segunda parte de la denominación de la materia tantas veces?, Sólo por economía del lenguaje?. Ahora tendremos una denominada Educación Cívica y Constitucional. Sí fuera sólo una cuestión terminológica, poco problema habría... aunque yo, personalmente, gusto más de Ciudadanía y Derechos Humanos que de Cívica y Constitucional, para qué engañarnos.

Ya sabíamos de las intenciones del PP. Fue un caballo de batalla, antes, durante, y después de aprobarse su implantación en 2006. En las anteriores elecciones y en las últimas, Mariano Rajoy anunció reiteradamente que la suprimiría. Eso era lo que demandaban los sectores más integristas de dentro y había sido de su partido, la desaparición pura y dura. Sin alternativa. Paulatinamente empezaron a escucharse voces, bastante tímidas, de sustituirla por una materia menos “problemática”, más “neutral”, menos “controvertida”.

Pola su origen, a sociología, por sus estudios de opinión y los comentarios manifestados en diversos medios y tertulias, Wert no parecía un integrista, y menos un mentiroso. Y tiró por la vía del relevo. Sí escuchamos a los que aplauden con las orejas veremos cuáles son los intereses que se esconden detrás de la decisión. Algunos, los más extremos, la jerarquía eclesiástica, las asociaciones católicas, los sindicatos derechistas, estaban por la supresión, sin más miramento. Eran partidarios de dedicar esos tiempos de "relativismo moral" y “doctrina socialista” a las matemáticas o a las lenguas, que falta hacen...

Ni unos ni otros pensaron, por ejemplo, en el horario de la religión adoctrinadora cuando suspiran por un mejor aprovechamiento lectivo...

La idea de una materia como la anunciada, Educación Cívica y Constitucional, neutra, aséptica, despojada de controversias, no es nueva. Se trata, en definitiva, de retirar lo que los centros concertados  religiosos ya habían adaptado a su propio ideario, como hizo la FERE, es decir, modelos familiares, pluralidad social, diversidad, derechos de las mujeres, igualdad, minorías, derechos humanos, maneras de vivir, y todo aquello relacionado con las relaciones interpersonales, la sexualidad, los anticonceptivos, aborto, y demás asuntos de la entrepierna, que tanto preocupan a algunos. Pero no era necesario mentir o sacar un libro, que no es de texto, para justificar. Sola la burda manipulación interesada.

A la espera de conocer con exactitud los temas concretos, por la ya avanzado, los nuevos contenidos serían asuntos ya abordados en las materias de sociedad, sobre todo, historia europea y valores constitucionales. Como anunció el propio ministro, lejos de cualquier  tentación de adoutrinamento ideológico, faltaría más...

La Conferencia Episcopal, la principal opositora a la Educación para la Ciudadanía y los Derechos Humanos, junto con los sectores más "ultracentristas", lo TDT Party, se apresuraron a aplaudir la decisión. Los mismos que adoctrinan a diario, dentro y fuera de la escuela, concertada o no, los que añoran la imposición de sus propios valores morales privados a todos -qué tufo a nacionalcatolicismo-, los que promovieron una auténtica cruzada mediática y movilizadora contra Ciudadanía, los objetores, aquellos que predicaron incluso la desobediencia civil, están hoy de enhorabuenas. Sus tesis y su apoyo se ve ahora bien recompensado. Todos a los pies de las sotanas de Rouco...otra vez, las cosas a su camino, como Dios manda...

Tal y como he comentado y escrito, en esta cuestión, como en otras, somos una auténtica anomalía histórica. La intolerancia está tan alentada desde instituciones religiosas y políticas que incluso ignoramos las recomendaciones internacionales que firmamos, del Consejo de Europa, de la UE, de la UNESCO, de la ONU, en relación con la ciudadanía democrática y los derechos humanos desde hace ya muchos años.

Federico Mayor Zaragoza afirma que “el aprendizaje de la democracia es la pedagogía de la paz”. Sí excluimos los asuntos “controvertidos”, “problemáticos” de la escuela, estaremos anulando la capacidad crítica del alumnado. O acaso la democracia, la paz, la dignidad, la desigualdad, la injusticia, la no discriminación, la libertad, Europa... no son temas controvertidos?. Y sí nos referimos a las actitudes, a los valores, o a las normas?.

Sí por adoctrinamento  entendemos el conjunto de medidas y de prácticas educativas, y de propaganda, usadas por las élites sociales dominantes como medio de control social, las reformas, mejor dicho, las contrarreformas, anunciadas por José Ignacio Wert, y particularmente, la supresión de la materia de Educación para la Ciudadanía y los Derechos Humanos para sustituirla por una Educación Cívica y Constitucional “neutra” tiene, también, una clara intencionalidad ideológica ya que, bajo una apariencia de neutralidad educativa, se esconde siempre un código ético, explícito o no. Del que se trata es de saber sí ese código que sustenta ese modelo educativo es el mínimo común denominador para convivir en democracia, las virtudes cívicas, o se trata, por lo contrario, de un código moral privado de creencias, costumbres y tradiciones a imponer al conjunto de la sociedad.

Manuel Dios Diz

Manuel Dios Diz

Manuel Dios Diz é mestre, licenciado en Xeografía e Historia, doutorando en Estudios Contemporáneos pola Universidade de Santiago de Compostela, fundador e presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz (1985), profesor con destino definitivo no IES de Cacheiras (Teo), na actualidade traballando en Comisión de Servizos no SGEP en convenio coa Consellería de Educación e Ordenación Universitaria.

Naceu en Santiago de Compostela, na Rúa da Troia nº 15, está casado e ten unha filla.

É autor de numerosas Unidades Didácticas dirixidas ó profesorado (Declara-la paz, reclama-los nosos dereitos; Educar para a Paz, globalmente; Sobre a violencia nos medios de comunicación: unha educación necesaria; Educar nos afectos, frear a violencia...), de Libros (Cine para convivir; en colaboración en Acción titorial, transversalidade e resolución de conflitos; ou En son de Paz), de numerosos Artigos en revistas profesionais e en prensa, e director de Documentais como “En son de Paz”, “Cultura de Paz” (2005) e coguionista de “Por nada”, unha curta de ficción sobre a violencia xuvenil e o ciberacoso, obras premiadas en diversos festivais.

Membro do Comité Asesor Internacional do Chamamento pola Paz da Haia (Hague Appeal for Peace), da Asociación Internacional de Educación para a Paz (Teachers for Peace), da rede internacional Trascend, da Asociación AIPAZ, rede de centros de investigación para a paz do estado español, así como da Fundación Cultura de Paz que preside D. Federico Mayor Zaragoza.

Manuel Dios Diz recibíu o Premio á promoción de condutas tolerantes da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria pola súa experiencia “Educar para a Paz, globalmente” (2002). Imparte numerosos cursos de formación do profesorado en servizo, en Galicia, no Estado e a nivel internacional.

En Galicia colabora habitualmente cos CEFORES (Centros de Formación e Recursos) e dentro do Plan Anual de Formación do Profesorado da Consellería de Educación sobre distintos aspectos como son: A educación para a Paz, recursos e dinámicas de aula; Cine para convivir, Cine e historia; Transversalidade, Educación afectivo-emocional, Educación para a convivencia, Plan Galego de Convivencia Escolar; Cultura de Paz, Conflitividade e convivencia escolar...

Entre os anos 70 e 90 tivo un papel moi destacado na constitución e desenvolvemento do sindicalismo nacionalista galego, na universidade, no ensino e no movemento obreiro, formando parte das executivas do ensino e confederais da CXTG, da Intersindical Galega e da CIG, ata o ano de 1994 en que decidiu dedicarse plenamente á súa profesión de educador.

Foi membro do Consello Escolar do Estado durante dúas lexislaturas e do Consello Escolar de Galicia en representación do profesorado galego.

Participou activamente no movemento sindical educativo a nivel internacional durante os anos ’80, representando ó sindicalismo galego na Federación Internacional de Sindicatos do Ensino (FISE), no Congreso Sindical Mundial da FSM en Berlín e na constitución oficial da Internacional da Educación (IE) en Estocolmo.

Máis recentemente, foi Vicepresidente da Conferencia Mundial para a Paz, a Solidariedade e o Desenvolvemento, que co auspicio da ONU e da UNESCO, patrocinou a Xunta de Galicia no ano 2005 e presidiu, no marco da citada Conferencia, o Congreso Mundial de Educación e Cultura de Paz que tivo lugar no mes de maio de 2005 en Compostela coa presenza de varios premios nobel da paz.

Na actualidade é tamén Director da Fundación Cultura de Paz en Galicia e membro do Consello Internacional do Foro Mundial de Educación (FME) que forma parte do Foro Social Mundial (FSM), así como do Foro Social Galego que agrupa a case que un cento de asociacións e movementos sociais de Galicia.

Manuel Dios Diz, recibíu o Premio “Hagamos las paces” concedido polo Instituto Internacional per la Pau da Generalitat de Cataluña polo seu Documental “En son de Paz” no marco do III Festival Internacional de Cine y Derechos Humanos (2005) e foi tamén finalista dos Premios Mestre Mateo ó mellor documental galego dese mesmo ano.

Representou á Fundación Cultura de Paz no Foro Mundial de Educación (FME) de Caracas 2006 e no Foro Social Mundial (FSM) dese mesmo ano na capital venezolana. Tamén na Cumbre pola Paz de Colombia en 2009.

Manuel Dios participou de maneira moi activa na redacción do Plan Integral de Mellora da Convivencia Escolar de Galicia, así como no deseño do Observatorio Galego da Convivencia Escolar de Galicia, aprobados pola Consellería de Educación, e firmante do Acordo Interinstitucional para o seu desenvolvemento en representación do Seminario Galego de Educación para a Paz (Fundación Cultura de Paz) que foi presentado oficialmente polo Presidente da Xunta, D. Emilio Pérez Touriño o 30 de Xaneiro de 2007, Día Escolar pola Paz.

Coordinou o Ciclo de Diálogos pola Paz durante o curso 2007/2008, celebrados en Compostela e A Coruña, entre Novembro e Xuño, en colaboración coa Fundación Caixa Galicia e a USC, sobre o proceso de paz no País Vasco, coa participación de destacadísimas personalidades de ámbito nacional e internacional. E no ano 2008, nos Diálogos Altermundialistas, entre os meses de Outubro e Maio, en Santiago e Vigo.

É coautor da ferramenta didáctica  da serie documental e para televisión titulada “Linatakalam” (Falemos) producida por IBISA TV.

Dirixíu a realización dun novo Documental titulado “Cultura de Paz” con Ficción Producciones en 2007.

Desde o pasado 30 de Xaneiro, é membro do Observatorio Galego da Convivencia Escolar no cupo de personalidades de recoñecido prestixio proposto pola Conselleira de Educación e Ordenación Universitaria.

Na actualidade é Sº Coordinador do Comité Organizador do FORO 2010 que preside D. Federico Mayor Zaragoza.

En 2009 foi nomeado Vicepresidente do Consello de Dirección da Fundación Cultura de Paz.

E-mail: Esta dirección electrónica esta protegida contra spambots. Es necesario activar Javascript para visualizarla

Añadir comentario


ESCUCHA Agareso Radio

AGARESO Radio

Winamp  windows Media Player  Real Player  QuickTime


Agenda